Urządzeniem stosowanym do pomiaru poziomu dźwięku jest specjalny miernik wykorzystywany przy wykonywaniu pomiarów akustycznych. Najczęściej służy on do określania wartości subiektywnych poziomu dźwięku wyrażonej w decybelach, jak również do określania poziomu hałasu. Ze względu na specyficzne właściwości ludzkiego słuchu, dźwięki o takim samym poziomie (ale różnym widmie) są słyszalne inaczej. W tym celu stosuje się przetwarzanie sygnału przez filtry korekcyjne o znormalizowanych charakterystykach. Kształtowanie takiego sygnału nazywane jest fachowo wyrażeniem częstotliwościowym.
Standardowy miernik poziomu dźwięku składa się z takich elementów jak:
- pojemnościowy mikrofon,
- przedwzmacniacz mikrofonowy,
- analizator częstotliwości (tzw. filtry tercjowe i oktawowe),
- wzmacniacz pomiarowy,
- detektor wartości skutecznej RMS (uwzględnia stałe czasowe S/F/I),
- wskaźnik wyników,
- krzywe korekcyjne (filtry A/B/C/D),
- wskaźnik przesterowań,
- moduł analizy,
- zapis i odczyt danych.
Z reguły przy pomiarach poziomu dźwięku używa się krzywej korekcyjnej A. Pozostałe krzywe są przeznaczone tylko i wyłącznie dla tonów prostych, gdyż nie odpowiadają wynikom testów subiektywnych. W przypadku występowania dźwięków szybkozmiennych odczytywany jest natomiast niestabilny wynik pomiaru. W celu jego unormowania stosuje się uśrednianie wyniku w określonym przedziale czasowym. Podając wynik pomiaru poziomu dźwięku należy również podać informację o sposobie pomiaru tej wartości.