postheadericon Klasyfikacja uszkodzeń słuchu

Nie jest żadną tajemnicą ani nie stanowi odkrycia kilku ostatnich lat fakt, że doświadczanie otaczającej nas rzeczywistości dokonuje się nieustannie za pomocą wielu zmysłów. Niestety zbyt wielka część społeczeństwa ma do czynienia z niekompletnym poznawaniem świata. Jeden z coraz popularniejszych braków dotyczy uszkodzeń słuchu.

Jak z większością z braków w organizmie i w sferze słuchu należy zaznaczyć, że mogą one wystąpić w różnym okresie życia osobniczego. Od momentu poczęcia aż do późnej starości. Niestety mało kto zdaje sobie sprawę z faktu, że słuch pełni wielce zróżnicowaną role w organizmie człowieczym.  Słuch jest nie tylko nieodzowną częścią komunikacji międzyludzkiej, ale także ostrzega przed różnymi zagrożeniami świata zewnętrznego, wpływa także na prawidłowe zachowanie równowagi u człowieka.

Dla potrzeby różnicowania uszkodzeń słuchu, opracowano wiele klasyfikacji. Kryterium różnicującym jest przyczyna uszkodzeń audiologicznych, lokalizację, moment powstania oraz jego głębokość. Ze względu na przyczynę uszkodzenia słuchu wyróżnia się typ wrodzony, nabyty lub dziedziczony drogą genową. Biorąc pod uwagę lokalizację uszkodzenia, rozróżniamy przewodzeniową, odbiorczą lub postać mieszaną czyli przewodzeniowo-odbiorczą.

Jeżeli kryterium będzie stanowił moment powstania uszkodzenia słuchu, będziemy mówić o postaci prelingwalnej czyli zanim wykształciły się elementarne funkcje w tej sferze, perilingwalne w czasie rozwoju mowy oraz postlingwalne po okresie opanowania mowy. Różnicuje się jeszcze podział uszkodzeń słuchu ze względu na głębokość uszkodzenia słuchu.

Międzynarodowe Biuro Audiofonologii (BIAP) wymienia następujące typy uszkodzeń, biorąc pod uwagę częstotliwość jej uchwycenia.  W stopniu lekkim dopuszczalne ubytki wynoszą od 20-40 decybeli, stopień średni 41-70 decybeli, znaczny to niedosłuch w zakresie 71-90 decybeli a powyżej tego pułapu mówimy o uszkodzeniu słuchu w stopniu głębokim.

Wszystkimi problemami osób z uszkodzonym słuchem zajmuje się dyscyplin nauki zwana surdopedagogiką.